جعفر شهرى باف
103
طهران قديم ( فارسى )
زياد يعنى يكچهارم گوشت سرخ باشد . نمكش تا حد شورى زياد باشد كه در صورت كم بودن نمك نگاهداشتنش براى دو سه ماه مشكل مىباشد . زياد سرخ نكنند كه خشك و چقر مىشود كه غالبا اين قرمه را از گوشت گوسفند درسته تهيه مىكردند . موارد مصرف قرمه : مىتوانند از اين قرمه جهت خورشهائى مانند قرمهسبزى و فسنجان و بادمجان به جاى گوشت استفاده كنند . يعنى اين گوشت پختهايست كه قبلا حاضر شده كار پخت و پز را سهل مىكند . ميتوان با آن اشكنه پخت مخصوصا اشكنه ( كالجوش ) . و يا لاى باقلاپلو گذاشت . در آخر از آن به جاى قاتق ميتوان با گوجهفرنگى خام استفاده كرد و همچنين به جاى كالباس و ژامبون آمادهاى كه با نان ميتوان صرف صبحانه و عصرانه ، يا ناهار و شام نمود . قرمه را معمولا در اواخر پائيز ميپزند تا سرتاسر زمستان از جانب گوشت و غذاى گوشتى آماده ، آسودهخاطر باشند و براى نگاهداشتنش بهتر است از ظروف سفالين استفاده كرده از ظروف فلزى چشمپوشى نمايند . يخنى : مواد لازم : گوشت لخم چربىدار يا گردن و سرسينه ، يا ماهيچه و سرسينه ، سيبزمينى ، ماست ، يا كشك يا گردغوره . دستور طبخ : گوشت را بدون نمك كمآب بار كرده با آتش ملايم و با بخار خود مانند دم كردن بپزند و نزديك برداشتن سيبزمينىاش را پوست كنده ، چهارپاره نموده بريزند و پخته كه شد كشيده ، اگر آب داشته باشد آبش را نان تريد كرده با ماست يا كشك يا گردغوره ميخورند و مصالحش را با نان و اگر تنگآب آماده كرده بودند مانند خوراك ( راگو ) با نان ميخورند . اين غذائى است لذيذ و مقوى مخصوص كسانى كه دنبه و چربى دوست داشته يا بتوانند بخورند ، چه اصل آن دنبه و شهلهء آن است و دوم رغبت خورنده و سوم وجود گوشت خوب فراوان كه بىمضايقه صرف گوشت بكنند و البته كه بدون آب آن